Bayaqdan vidalaşdığımız yerdə həmin o xoşağəlməz əhvali-ruhiyyədə olsaq da, ayrıla bilmirdik… Qatarın yola düşməyinə hələ qalmışdı. Perron bütün perronlar kimi çirkli və havaçəkən idi, hər tərəf qatarların tüstüsü və adamların uğultusu ilə dolmuşdu…
Allah onun şəklini ağ kağızda çəkdi, bəyənmədi, qaralayıb, yumrulayıb yer kürəsinə atdı. Dünyanın zibil vedrəsindən tək fərqi kürə formasında olmasıdır, onsuz.
Onun taleyi – alın yazısı bir çox insanda olduğu kimi sadəcə adi bir qaralama idi və anası onu tənhalıqlar üçün doğmuşdu. Elə bu səbəbdən idi ki, o həmişə bir nəfərlik çarpayıda səhəri qarşılayırdı.
İçimdən şer yazmaq gəlir
Səni xatırladır hər bir cümləylə sətirlər
Fikirlər səninləmi başlayar
Yoxsa sənsizmi bitər?
Hamınız öz nümayişinizə xoş gəldiniz. Bəli, bəli. Siz. Xoş gəldiniz! Səhnə sizindi. Rol da… Həyatımın başından bəri həmişə Talisker içib komin qarşısında Hotel Costes dinlədiyimimi zənn edirsiniz? Ölmək üzrə olan bir kəs üçün əsrlər qədər uzun çəkən bir müddətdi. Sağlam və yaşayacaq çox zamanı olduğuna inanan bir kəs üçün çox qısa sayılacaq bir müddət əvvəl, dilək daşının xoşbəxtlikdən xəbər verməsi ümidiylə dinlədim arabesk klassikasını. Gülərsən təbii! Heç boşa gözləmə xəbər zad yoxdu. Beləcə oturub gözləməyi davam etdirsən, xoşbəxtliyin səni gəlib tapacağıda yoxdu. Biləsən.
Bəzi şeylər yalnız reallıqla poetik əlaqədə açılır, bunu isə yalnız şairlər bilir.
Şairi avam sayırlar, hesab edirlər ki, o, həyatda yerini tapa bilmir, yaşamağın qaydasından xəbərsizdir. Şair heç vaxt nə böyük pullar qazana bilir, nə də hakimiyyət. Onun zənginliyi başqa sahədədir.
Davamını oxu »
İndisə orada, evin uzaq bir küncündə kimsəsizdir. Biz hələ şeylərini – meşə qoxusunu heç itirməmiş paltarıyla, pis havalarda geydiyi quştək yüngül ayaqqabısını gətirməmişdən qabaq kimsə bizə demişdi ki, bu qadın iyi-dadı olmayan ləng həyata alışa bilmir, o həyatın ən cazibədar şeyi sərt tənhalıqdır, daim onun çiyinlərini əzir, sanki daş və əhəngdən tökülüb.
Yeni il gecəsi idi.Dostlarımdan təzəcə ayrılıb, evə doğru
tələsə-tələsə gedirdim.Ayaqlarımın altında qar
xırçıldayırdı.Sevinirdim,özü də ürəkdən , uşaq kimi…
Ты ,ты ,одинока ли? Одинока ли ты ,жизнь, без меня? А я? Что я? Всё еще со мной или ты покинула меня? Одинока ли я ?а есть ли я вообще? Или это просто движущееся физическое тело, без духовного мира, которое было полно счастьем от тебя ,жизнь ,ведь ты мне все давала…














Recent Comments