www.epiloq.com

Qaranlıq küçə, əynində nazik paltar, ayağında cırılmış ayaqqabılar, tir-tir əsən əllərini belinə büküb, çoxdan insan üzünə həsrət qalan, skamyaları sökülmüş bir parkın soyuq pilləkanlarında hərəkətsiz halda oturmuşdu.Evə getmədiyi artıq 3 gün idi. Ana söyüşü, ata zərbəsi artıq qorxunc deyildi.

Davamını oxu »

Bildiyimiz kimi, hər bir dövrün fəlsəfi problemləri bir birindən fərqli olmuşdur. Antik dövrdə insan və onun daxili aləmi əsas problem olmuş, orta əsrlərdə isə bu problemi yaradılış əvəz etmişdir. İntibah dövründə isə bir qədər fərqli məsələlər ortaya qoyulmuşdur. Həmin dövrdə 2 məsələ diqqət mərkəzində idi. İnsan və təbiət problemləri. Təbiət problemləri daha maraqla öyrənilməyə başlanıldı. Bu dövrdə yeni bir termin çıxdı qarşımıza. Yeni termin amma köklü və qədim bir fikir. Panteizm. Bəs nədir panteizm?

Davamını oxu »

Allah onun şəklini ağ kağızda çəkdi, bəyənmədi, qaralayıb, yumrulayıb yer kürəsinə atdı. Dünyanın zibil vedrəsindən tək fərqi kürə formasında olmasıdır, onsuz.

Onun taleyi – alın yazısı bir çox insanda olduğu kimi sadəcə adi bir qaralama idi və anası onu tənhalıqlar üçün doğmuşdu. Elə bu səbəbdən idi ki, o həmişə bir nəfərlik çarpayıda səhəri qarşılayırdı.

Davamını oxu »

Yeni il gecəsi idi.Dostlarımdan təzəcə ayrılıb, evə doğru
tələsə-tələsə gedirdim.Ayaqlarımın altında qar
xırçıldayırdı.Sevinirdim,özü də ürəkdən , uşaq kimi…

Davamını oxu »

Ты ,ты ,одинока ли? Одинока ли ты ,жизнь, без меня? А я? Что я? Всё еще со мной или ты покинула меня? Одинока ли я ?а есть ли я вообще? Или это просто движущееся физическое тело, без духовного мира, которое было полно счастьем от тебя ,жизнь ,ведь ты мне все давала…

Davamını oxu »

Mən elə bilirdim ki, bütün uşaqların atası butulka yığandır.

Çünki gözümü açandan dünyama – divar qonşumuz bığlı Ədoş küçələrdə, zibilliklərdə eşələnib butulka yığmaqla yaşayardı. Butulka ilə yaşayardı, onun varoluşu idi butulka.

Davamını oxu »

Dayanmadan yağan yağışın gecəyə geyindirdiyi don heç yaraşmırdı ona. Ölçüsü böyük, rəngi tünd… Bu uzun libas yerlə süründükcə, daşlara, otlara toxunduqca gələn səs məni eyvana çıxmağa məcbur etdi…
- Dəyiş paltarını!
- Niyə?

Davamını oxu »

Sözün qurtardığı vaxtlar olur. Təkcə eşidilmədiyi vaxtlar yox, eşidilib qurtardığı vaxtlar, artıq gərəksiz olduğu vaxtlar. Zehinlərin sözlə dolduğu, daşdığı vaxtlar.
Davamını oxu »

-Mən insanam!                                       

-Yox bir,dünyanın ən ağıllı məxluqu!Sən ancaq hər kəsi güldürməklə məşğulsan.

-Niyə mənimlə belə davranırsan.Sənə nə eləmişəm axı

Davamını oxu »

Одно слово осталось в моём сундуке слов ,и это кажется Прощай которое мы говорим в конце закончевшийся любви и которая больше не вернется назад, всё ,прощай ты говоришь и что?

Davamını oxu »